HOME  Archief  Dromen  Gastenwoorden   Liefdesaforismen  Links  Nieuws  Perslichten  Publicaties    Wie ben ik ?  

 

Even Stilstaan !!

"Even stilstaan" verschijnt op 27 december 2018 (bestellen ?)

In deze uitgave staan schrijver en lezer meermaals even stil. Op deze wijze wordt de lezer denkend mee op pad genomen. Er worden vele vragen gesteld, welke grotendeels onbeantwoord blijven, maar wel voor verrassende denkbeelden zorgen. Er wordt even stilgestaan bij onder meer betekenis, emoties, eten, geschiedenis, levensstijl, sloop, toekomst, vriendschap, vrijheid en wijsheid.
Het goede doel bij dit boek is Pink Ribbon en wel om wetenschappelijk onderzoek en projecten op het gebied van behandeling, nazorg en langetermijneffecten van borstkanker financieel te steunen.
Het boek telt 64 pagina’s en de prijs is € 8,00, inclusief verzendkosten.

Een voorproefje:

            TOEKOMST

In de kerstperiode kijk ik niet alleen terug, maar heb ik ook heden en toekomst in gedachten …

Om me heen, in de krant, op televisie en internet, evenals op de radio verneem ik misstanden. Ik zoek naar wat er werkelijk scheelt en verdiep me meer dan eens in hoe een en ander werkt. Zo kom ik tot de conclusie, dat de oorzaak van een situatie meermaals in oude structuren is gelegen. Hierbij verkrijgen vele mensen een meer dan dik belegde boterham. Oplossingen van misstanden worden menig keer verdrukt door de manier waarop er wordt georganiseerd.

In de kern is er geld in overvloed, evenals voor producten en makers ervan. Schaarste is er dan ook niet, hoor ik wetenschappers zeggen. Echter, vastgeroeste structuren zitten oplossingen danig in de weg. Daardoor wordt er schaarste gemaakt en blijft informatie verborgen. Helaas gaat dat zo al heel lang. Structuren blijven in beton gegoten. Dit vind ik onhoudbaar in een wereld waarin steeds meer transparanter wordt gemaakt. Ontmasker de invloedrijke structuren van de macht, komt in me op.

Er zijn nieuwe visies, denkrichtingen en oplossingen nodig om tot andere structuren te komen. Dit betekent anders gaan organiseren en daarbij aansluiten bij de noden van de huidige situaties op aarde. Volgens mij zijn er, na visies en inzichten, nieuwe regels nodig om op onze aarde mensen te laten leven.

Door misstanden past het niet te wachten op betere tijden. Actie is geboden. Geef mensen de ruimte om met alternatieve oplossingen te komen. Ik denk aan een groep mensen zelf hun energievoorziening te laten regelen. Dit kunnen mensen ook door zelf zorg en scholing te organiseren.

Ik heb geloof in de toekomst. Nieuwe structuren zijn nodig om antwoorden op huidige noden te geven. Organisaties verdwijnen, veranderen en er komen nieuwe samenwerkingsverbanden. Dit stap voor stap aanpakken … Echter, op vele vragen heb ik geen antwoord. Eens even of langer bij stilstaan bij de veranderingen komt in me op.

~~
Stilstaan langer dan even geeft toekomst aan het leven.
~~

 

            VRIENDSCHAP

De waarde van vriendschap vind ik niet te kunnen bepalen. Het is net een hoge, onbestaande rekening. Immers, bij vriendschap is er noch een schuld, noch een vordering. Verder bestaan er geen vrienden en vriendinnen op afroep, want om vriendschap te kennen, moet er eerst flink worden gebouwd.

ij vriendschap staan mensen voor elkaar klaar en dit ongeacht het uur van de dag. Kortom, vrienden en vriendinnen zijn er en maken tijd voor elkaar. Zij draaien dus dag- en nachtdiensten!

et valt mij op, dat ik voor een vriend of vriendin een groot tolerantievermogen heb. Toch ben ik kritisch op mijn vriendschappen zonder ernstige woorden te uiten. Vaak is een blik al meer dan genoeg zeggend.

Ik kan me druk maken over wat vrienden bezighoudt, omdat ik hen erg belangrijk vind. In de kern koester ik mijn vriendschappen, omdat vrienden en vriendinnen waardevol voor me zijn. Ik ben dan ook heel blij met mijn clubje meer dan goede mannen en uitermate sublieme vrouwen. Soms hoor ik, dat iemand zowat iedereen een vriend of vriendin noemt, maar van deze persoon wil ik geen vriend zijn.

Vriendschap hebben, voelt bij me als bevoorrecht mogen zijn. Ik voel geduldige liefde, wil offers brengen en veel geven. Bij vriendschap is er onbaatzuchtigheid en is verbittering onbestaand.

Bij vrienden en vriendinnen kan ik terecht voor datgene wat mij bezighoudt en dat geldt ook omgekeerd. Dit is dus een wederkerige relatie. Door vriendschappen geraak ik door dalen en mag ik hoge toppen bereiken. Tussen deze goede vrouwen en mannen enerzijds en mij anderzijds is veel te delen, wat niet voor iedereen is bestemd. Het onderlinge, grote vertrouwen voelt als heel speciaal. Zij zorgen voor warmte door aandacht en deze geef ik hen ook graag.

Voor mij heeft vriendschap een eeuwige houdbaarheidsdatum en deze hoeft dan ook nooit te worden bereikt. Ik voel me een rijk mens met vriendschappen en dat al heel wat jaren. Voor mij lijkt het, dat vriendschap wordt geregisseerd en dagelijks geschiedenis schrijft. Daar mag ik wel eens langer dan even bij stilstaan.

~~
Weten even stil te staan geeft zin aan het bestaan.
~~

 

            ETEN

Eten staat wat ver van mijn gevoelige prioriteiten. Toch kan ik van eten genieten en dit met name als het gezelschap top is.

De geur van opgediende etenswaren voelt bij mij als een voorspel. Ik krijg er prikkels van in de mond en mijn neus weet veel op te vangen. Iets later raakt mijn maag opgewonden en ik bereik een hoogtepunt. Nadien zorgen darmen voor het naspel. Een ontlading volgt …

Ach, eten is voor elke dag, maar het poogt met de dag te variëren. De uitnodiging om bij iemand te komen eten, accepteer ik meer dan eens, maar niet dagelijks. Immers, ik kook niet, heb niet het plan hier verandering in aan te brengen en wil graag alleen eens wat tot me nemen. Eten bij iemand, een enkele keer per week, geeft steeds een welkome afwisseling en verandering van spijs …

Eten, zo vol van gezond, daar raakt mijn buik niet van rond. Het is dan vooral komkommer, sla, radijs, tomaat en wortel zonder gemor. Ik mag dan deelgenoot zijn van een context vol gezond.

Soms mag ik aanschuiven bij een banket van vrienden met kijk op de kwaliteit van heerlijk eten. Dit overkomt me bijvoorbeeld bij een bevriend echtpaar voor het vieren van een bereikt aantal huwelijksjaren en het aanvangen van een nieuw kroonjaar. Deze man en vrouw zijn erg waardevol voor mij door de grote, wederzijdse betrokkenheid, de gedeelde passie voor geloof in Maria, de omgang in allerlei netwerken en het op gedreven wijze zaken doen. Het eten is bij hen zo uitgebalanceerd en het blijkt dat er duidelijk over is nagedacht. De kwaliteit overstijgt de kwantiteit en dat toont hun betrokkenheid bij goede, smaakvolle superioriteit van passende voedingswaren. Daarbij leveren levendige en zingevende gesprekken extra grandeur aan de samenkomst. Eten in hun gezelschap spreekt mij erg aan. De gastheer en -vrouw weten te binden met bijzonder voedsel, passende dranken, hoogstaande gesprekken en bovendien moeilijk te evenaren gezelligheid. Dit samenzijn gebeurt bij hen thuis of in een door hen uitverkoren restaurant.

Tijdens het eten converseer ik uitermate graag; gesprekken met diepgang doen mij goed. Koetjes en kalfjes mogen van mij meteen naar de slachtbank. Uren kan ik dan aan tafel blijven en me laten boeien door woorden van goede mensen. Wat ik aan eten verorber, weet ik dan niet, ook al smaakt het bijzonder goed. De woorden, welke ik inneem, proeven top in de context van dit deel van de samenleving. Wat kan eten mij goed doen. Ik realiseer me, dat ik daar wat weinig bij stil sta.

~~
De dag is rijker gevuld met even stilstaan.
~~

 

            MEER

Wandelend en daarbij kijkend naar de uitgestrektheid van een meer, kilometers ver, bekruipt me het gevoel van begrensde kracht. Veel water, ingeklemd tussen kaden, wallen of bergen, beweegt in beperktheid.

Mijn leven vergelijk ik met een meer. Ook ik ben in beweging en voel me ingeklemd door kaders. Ik ervaar mijn beperktheid, zelf als ik even het gevoel heb veel aan te kunnen en te mogen. Veel …? De realiteit is toch wel anders, als ik wat relativeer. In feite mag ik blij zijn mee te mogen helpen aan iets tot stand te brengen. Ach, in feite stelt wat organiseren en een en ander aan het papier toevertrouwen bitter weinig voor. Ik kan met veel kabaal van de daken schreeuwen of denken en zeggen dat ik zo geweldig ben. Echter, dat is verre van de realiteit. Bescheidenheid siert de mens, komt dan in me op. Evenals de vraag: “Maar … ben ik echt zo bescheiden …?”

Opnieuw heb ik het water van een meer voor ogen. Het is een bijzonder mooi zicht met licht golvend water en mensen aan de oever. Ik denk: “Zouden zij zich willen ontspannen zonder in te spannen?” en “Wie slaagt daarin?” Ik zie hen blijdschap tonen.

In het leven als een meer zie ik individualisten; zij handelen eigenzinnig zonder met anderen rekening te houden. De een straalt meer egoïsme uit dan de ander. Waar blijft het gevoel voor gemeenschapszin? Naast elkaar zet met elkaar onder druk. Ik zie er ook, die geen oog tonen voor solidariteit. Als zij nu eens in nood verkeren op het meer? Zij redden het dan in het leven door inspanningen van anderen.

Met mij zijn er vele wandelaars aan de waterkant. Zij kijken naar het meer. Enkelen geven de indruk dat hun tong de schoenen raakt. Dit lijken kinderen op wat hogere leeftijd met opvallende, voorover hangende buiken en dikke konten. Zij zetten zware passen in een slakkengang. Aarzelend vraag ik me af: “Zouden zij, in hun ongetwijfeld succesvol leven, ook even stilstaan bij hun beperkingen?”

~~
Even stilstaan vraagt inspanning.
~~

 

TIJD

Tijd betekent het kunnen maken van keuzes en bij goede besluiten is er voelbaar tijd genoeg. Met veel vallen en opstaan heb ik dit kunnen leren. Het is bij mij geslaagd door ruimte te maken om tot keuzes te komen. Immers, tijd is een schaars product en … het niet genoeg hebben van tijd levert stress op. Dit voelt niet goed voor mij. Goede keuzes in het leven maken, is dan een uitnodigende aanbeveling. Het voelt als compleet overbodig te klagen dat er in een dag maar 24 uren gaan. Ik zie mensen voortdurend gehaast en zij geven mij de indruk tijd tekort te komen. Zij leven als een gevangene van de tijd, waarbij de klok tikt als de dictator van hun leven. Ik krijg de indruk dat zij de tijd zien als een oneindige streep met allerlei strak geplande afspraken. Menig keer ervaar ik dat mensen weinig respect voor een afspraak hebben. Zij komen weer eens te laat. Waarom niet eens iets vroeger aanwezig zijn dan op het geplande moment?

Bij vlagen voel ik, dat ik geen overvloed aan tijd heb. In mijn hoofd roeren zich dan zoveel ideeën, welke ik wil uitvoeren. Echter, dit past niet in één mensenleven, ook als ik een erg actieve eeuwling mag worden. Tijd is voor mij een zeer schaars goed, maar ik realiseer me, dat iedereen per dag evenveel tijd heeft. Ieder mens deelt de dag op geheel eigen wijze in en geeft aan elke dag een bestemming. Tijd heb ik nodig om te denken, lezen, luisteren en wat uit te voeren. Daarbij bega ik misstappen en hoop ik nog iets goeds te doen. In de kern ben ik hevig verslaafd aan LSD. Bij mij staat dat voor luisteren, schrijven en denken. Aan mij vraagt LSD tijd.

Ik ervaar, dat als ik de realiteit onder ogen zie, ik genoeg tijd heb. Zo kan ik dat doen wat ik relevant vind en dit voelt goed. Dit wordt sterker als ik ook nog effecten zie van hetgeen ik mag doen. Nu de realiteit van de dag van vandaag … Ik wil me niet laten verdrinken in een agenda zonder einde. Mijn agenda staat behoorlijk vol van dag tot dag en dit week in, week uit. Enkele lege uurtjes zijn welkom en daartoe ga ik minder afspraken maken, omdat niet alles moet. Zo word ik een vriend van de tijd met dagelijkse flexibiliteit en wendbaarheid. Eens wat meer tijd voor mezelf en anderen maken, is mijn stellige voornemen. Het wordt dan voor mij een andere levensstijl, namelijk tijd besparen door tijd te nemen. Dit wil ik mogelijk maken en ga er eerst eens even bij stilstaan.

~~
Even stilstaan voelt tijdloos
~~
 

 

 

 

terug naar HOME