HOME Archief Lezersliefde   Liefdesaforismen  Links  Nieuws  Perslichten  Publicaties   Wie ben ik ?  

Liefdesgeluiden

 

Herman van Rompuy op Nassaulezing

In de Grote Kerk te Breda zijn zo'n vijfhonderd genodigden bijeen voor de tweejaarlijkse Nassaulezing. Het onderwerp is dit keer de toestand in de Europese Unie en de spreker is Herman van Rompuy, Europees president.

Volgens de Belg Van Rompuy komt na de Tweede Wereldoorlog een verzoening tussen landen tot stand om samen verder te gaan. Vijanden worden vrienden. BelgiŽ, Duitsland, Frankrijk, ItaliŽ, Luxemburg en Nederland zoeken en vinden onderlinge samenwerkingsverbanden. Vanuit de samenwerking tussen deze zes landen groeit een vriendenclub uit tot nu bijna dertig landen. In de loop van de decennia volgen vele ontwikkelingen elkaar op en vrijheid wordt meer en meer als vanzelfsprekend ervaren. Op de dag van vandaag lijkt het erop dat "Brussel" een scheldwoord is geworden. De situatie van nu is wel een geheel andere als zo'n vijftig jaar geleden. Nu is er een gemeenschappelijke munt, de Euro, op de markt. Dat geeft aanpassingen in de politiek op korte en lange termijn. Landen stemmen dan ook meer en meer op elkaar af. De club van landen blijft samen en de leden lossen samen moeilijkheden op. De ambitie is dan om met Europa verder te komen. Dit betekent oplossingen vinden en uitvoeren, ook al doet dit wel eens pijn. Hiervoor is passief en nog meer actief leiderschap nodig. Vele politici hebben moedige beslissingen genomen die niet populair zijn bij de bevolking en bedrijven. Politici worden vervolgens voor hun moed afgerekend en verdwijnen van het toneel. De gemeenschappelijke munt is dan niet stabiel. Oplossingen kosten veel tijd, want hiervoor is veel vertrouwen nodig. En ... vertrouwen gaat te paard en komt te voet. Voor het nemen van moeilijke beslissingen is draagvlak nodig en hiertoe is geduld vereist. Tijd is dan nodig om niet tegenover elkaar te blijven staan. Enige tact is hiertoe welkom, want het leven in een turbulente context met veel moeilijkheden is complex. Het leven is dan hoopvoller zonder het woord crisis te gebruiken. Je hoeft elkaar geen crisis aan te praten en niet steeds te denken vanuit een crisis. Dat geeft geheel andere gedachten om verder te gaan. Verder gaan ... dat doet Europa door groot in eenheid vol verscheidenheid te zijn en waar stapsgewijs resultaten worden geboekt.

Herman van Rompuy zegt ook dat hij luistert naar wat wordt gezegd in de samenleving. Ik luister ook en wel naar een groot man met grote liefde voor Europa. Van Rompuy is een begenadigd spreker. Boeit zijn gehoor. Hij ziet zich als de bewaker van vertrouwen. In Herman van Rompuy zie en hoor ik vuur, dat zijn liefdesgeluiden voor Europa aanwakkert.

Jan van Wijk, 9 mei 2012

 

Dag van de filosofie

In Tilburg is er weer de dag van de filosofie. Dit jaar is het motto "twee zielen". Laat me verrassen wat die zielen me doen. Ben een luisterend oor bij menige lezing.

Twee zielen, ťťn gedachte, wordt wat wrijvingsloos als filosofen elkaar de maat willen nemen. Ik hoor van twee zielen, twee stijlen en twee sporen om eventueel te ontsporen.
Zielen zie ik als immaterieel erfgoed om verder te gaan en met het denken over verschillende waarheden. Dit doorgeven generatie op generatie. Echter, wie eenheid zegt hoort geen kakafonie aan waarheden. Volgens een filosoof gaat het erom het denken in het midden van het hart te plaatsen. Wie is dan de waarheid, vraag ik mij af. Ik? Jij? Of ...?
Ik luister verder...

Als gespreksgenoten zeggen: je hebt gelijk. Dan vraag ik me af, heb ik het dan bij het rechte eind? Is denken dan niet vloeiend om steeds afstand te nemen van eenheidsdenken en bewust andere wegen in te slaan?
Denken doe ik lang alleen, tot ik voel dat ik het wil delen. Plaats vraagtekens bij mijn gedachten, die openheid kenmerken. Wellicht wint de liefde van de waarheid ... Dan is er bezieling tussen mensen.

Mijn ziel verkopen, is als mens sterven. Mijn ziel koester ik, wil nog niet afscheid nemen. Voel mijn ziel als een liefdesgeluid.

Jan van Wijk, 22 april 2012

 

Soldaat van Oranje

De Tweede Wereldoorlog beleven, als een van de vele toeschouwers in de Theaterhangaar van vliegveld Valkenburg, is een bijzondere gebeurtenis. Een groots opgezette musical die van 1939 tot in 1945 het leven weergeeft van studenten, soldaten, verzetsmensen en koningin Wilhelmina met haar entourage.

Goed toneelspel, heldere zangstemmen en een professioneel orkest wisselen elkaar af. Indrukwekkende decors draaien en veranderen snel en de reusachtige tribune, met meer dan duizend bezoekers, draait ook van tafereel naar tafereel. Wat een theatertechniek! In huizen, straten, paleizen, Noordzeestrand en vliegveld speelt het verhaal van Soldaat van Oranje zich af. Afbeeldingen van een luchtgevecht slepen toeschouwers mee in een heus gevaar. Soldaat van Oranje staat bol van spanning, romantiek, humor en verdriet. De productie kent al meer dan 500 voorstellingen! Soldaat van Oranje is een groots gebeuren dat veel indruk maakt op de talrijke aanwezigen.
Met grote toewijding en geestdrift zijn de acteurs geweldig op dreef. Zij laten de gebeurtenissen zien en voelen van de Duitse inval in 1940, het verblijf van koningin Wilhelmina in Londen, vele verzetsactiviteiten en de bevrijding.

Soldaat van Oranje geeft opvallend veel lef ťn daadkracht op meeslepende wijze weer. Het spel van de acteurs lijkt dan het echte leven in de oorlogsjaren te zijn. De oorlogsacteurs tonen veel liefde voor hun vak. Zo komt het geheel bij me over met deze passende locatie op het vliegveld achter de duinen van Katwijk.

Jan van Wijk, 25 maart 2012

 

Stabat Mater

In het Amsterdamse Concertgebouw beleef ik een onvergetelijke avond. Hťt Concertkoor organiseert in de grote zaal een indringend passieconcert, namelijk Stabat Mater van Antonin DvorŠk. Naast Hťt Concertkoor uit Bergen op Zoom staan ook op het imposante podium The Hudson Valey Singers New York uit Noord-Amerika en het Nederlandse Lyatoshinsky Orchestra. De gerenommeerde solisten zijn de Russische sopraan Natalya Kraevsky, de Vlaamse alt Inez Carsauw en uit Nederland de bas-bariton Julian Hartman en de tenor Alex Vermeulen. Zij leveren hoogstaand vakwerk. Het geheel staat onder leiding van de Russische dirigent Eugene Sirotkine.

Het passieconcert Stabat Mater klinkt als weelderig hoog romantisch. In feite geeft het concert een zeer trieste gebeurtenis weer, namelijk Maria's klaagzang aan de voet van het kruis waaraan haar zoon hangt. De tekst begint dat Maria door smart bevangen en met tranen langs haar wangen bij haar gekruisigde zoon staat te lijden. Stabat Mater geeft het intense lijden van Maria op indringende wijze weer. Het concert neemt mij en de honderden toehoorders mee en doet een ieder de pijn en liefde van Maria voelen.

Jan van Wijk, 20 maart 2012

 

fataal autobusongeluk

Vol blijdschap gaan vele kinderen met skivakantie,
zij zijn 12 jaar of iets ouder en zitten in het laatste jaar
van twee basisscholen te Lommel en Heverlee,
hun leerkrachten en assistenten gaan ook mee
en ervaringrijke chauffeurs besturen de autobus.
Na veel skipret begint de terugreis naar Vlaanderen
in een volle autobus met meer dan 60 passagiers.
Ineens een dodelijke, noodlottige, harde klap
in een lange, vrij moderne, Zwitserse tunnel,
scheurt een fataal autobusongeluk levens kapot,
22 kinderen en 6 begeleiders worden weggerukt
en een dertigtal, veelal jonge mensjes zijn gewond.
Verbijsterd zijn ouders, collega's en vriendjes
en na een bijna volle, traag kruipende, trieste dag,
met grote waanzinnige, zenuwslopende onzekerheid,
zijn de slachtoffers zorgvuldig geÔdentificeerd.
Er is een onuitwisbare, zwarte bladzijde geschreven,
die in vele verscheurde, huilende harten blijft kleven
en voor altijd hevige, blijvende pijn laten voelen.

Jan van Wijk, 14 maart 2012

 

Whitney Houston 1963 - 2012

De Amerikaanse zangeres Whitney Houston kent een zeer bewogen leven. Whitney klimt op van kerkkoorzangeresje tot superster. Op haar 11de gaat ze zingen in de New Hope Baptist Church te Newark en treedt met haar mama op. Houston valt op door haar stem ťn schoonheid.

In de jaren 80 en 90 scoort de zangeres vele hits en is een wereldwijde beroemdheid. In 1992 maakt ze haar filmdebuut in The Bodyguard, waarin ze een zangeres speelt die een relatie krijgt met haar bodyguard, een rol van Kevin Costner. De soundtrack van de film zingt ze zelf. Het is een versie van Dolly Parton's I Will Always Love You. Dit wordt de absolute wereldhit voor Whitney. Ook in 1992 treedt Whitney in het huwelijk met zanger Bobby Brown. Deze relatie doet haar veel veranderen. Drugs en drank komen steeds meer in haar leven. Zij vermagert opvallend veel, oogt ongezond en haar stem lijdt hoorbaar. In 2007 gaat het paar uit elkaar.

De laatste jaren kent Houston nauwelijks succes. Haar latere albums floppen. Ze ondervindt de gevolgen van een turbulent leven met een ernstige verslaving aan drugs. Van de levendige, jong ogende en uitgelaten zangeres is weinig meer over.

Whitney Houston komt aan de vooravond van de uitreiking van de Grammy's, de muziekprijs die zij zelf zesmaal heeft gewonnen, om het leven. Een gepland optreden op dit gala komt te laat. Een combinatie van medicijnen, drugs en drank heeft haar gesloopt. Houston wordt 48 jaar. Whitney Houston gaat vooral de geschiedenis in als de zangeres met een bereik van maar liefst vijf octaven, die wereldwijd bijna 200 miljoen albums heeft verkocht. Herinneringen aan Whitney Houston zij er vele. Voor miljoenen fans is zij de vrouw die als een engel zingt over liefde en dromen.

Jan van Wijk, 22 februari 2012.

 

Voetbalbloedbad in Egypte

In de Egyptische havenstad Port Said zijn meer dan 70 mensen om het leven gekomen. Ernstige ongeregeldheden na een voetbalwedstrijd zorgen voor een afschrikwekkend drama. Bijna honderd doden en meer dan duizend gewonden vormen het trieste resultaat van gevechten tussen rivaliserende aanhangers van de topclubs Al-Ahly en Al-Masri. Brand stichten, vuurwerk afschieten, stenen gooien, messen werpen, vuisten dreunen en voeten schoppen. De grootste ramp in de geschiedenis van het voetbal in Egypte.

Opvallend is, dat politieke stromingen elkaar verwijten dat de samenleving wordt ontwricht, geweld voortduurt en bloedvergieten niet stopt. Beveiliging is beperkt in de stadions, raddraaiers hebben ruimte en voetbalgeweld neemt toe. Naar de roep om liefdevolle geluiden wordt nog niet veel geluisterd en dat doet bij velen pijn.

Jan van Wijk, 2 februari 2012

 

Laura Dekker verovert wereldzeeŽn

Laura Dekker heeft een groots plan. Ze wil al zeilend de wereld over. Hevig protest van Bureau Jeugdzorg. Ook de Kinderbescherming laat zich horen. Onderwijs schermt met de leerplicht. Velen spreken over onverantwoordelijke ouders. Wat een verwend nest is die meid. Zij is geestesziek, wordt ook gehoord. Dat meisje is te jong om solo wereldzeeŽn te bevaren. Een zichzelf overschattende en aandacht trekkende puber.

Na veel tumult vertrekt Laura Dekker als 14-jarige uit Gibraltar. Ze bevaart menige zee. Laura houdt koers en uiteindelijk bereikt ze als 16-jarige Sint Maarten. Laura Dekker slaagt in haar missie. Ze is de jongste solozeiler ter wereld! Een uitzonderlijke prestatie door een opmerkelijke, jonge vrouw, die liefde voor haar passie over de zeeŽn uit.

Laura hoeft voorlopig Nederland niet meer te zien. Haar criticasters zwijgen. Nu volgen schoolplannen en lonkt Nieuw-Zeeland. Wat het wordt is niet zo relevant. Wat het nu is, heeft veel meer gewicht. Ze overwint wereldzeeŽn en komt triomferend aan. Een krachtige, welbespraakte en zelfstandige jonge vrouw, die doet wat ze zegt in een wereld die heel weinig Laura's kent.

Jan van Wijk, 23 januari 2012

 

The Queen Experience indrukwekkend eerbetoon

Op vrijdag 18 november 2011 is er een groots eerbetoon aan Freddie Mercury, jarenlang zanger en icoon van de succesvolle en legendarische popband Queen. Twintig jaar na het overlijden van Mercury wordt in het Arnhemse GelreDome een spectaculaire show gegeven, The Queen Experience.
Meer dan dertigduizend Queenliefhebbers komen naar het grootste theater van Nederland te Arnhem. Ofschoon de Popgroep Queen niet meer bestaat en de Queenbandleden Freddie Mercury, Brian May, Roger Taylor en John Deacon niet op het podium staan, worden vele Queensongs op hoogstaande en liefdevolle wijze gebracht. Het publiek geniet met volle teugen van de vele hits die worden gespeeld en meegezongen, als Radio Ga Ga, Bohemian Rhapsody, Barcelona, We are the champions en het bijzonder mooie I want to break free.
The leadzanger van The Queen Experience, Joseph Clark, brengt in Mercurystijl vele Queensongs tijdens een ruim twee uren durend concert. Clark wordt daarbij door een uitstekende band begeleid.
Het uitverkochte GelreDome swingt de hele avond en daar zorgen ook voor operazangeres Montserrat Caballi met haar groot stemvolume, The New Romanian Orchestra & Choir met een bezetting van meer dan honderd muzikanten en Lana Wolf die haar gouden stem laat horen. Bijzondere gast is Wibi Soerjadi. Als meesterpianist toont hij zich een met zijn piano en weet op zeer meeslepende wijze Queenmuziek te laten klinken.
The Queen Experience is een belevenis vol liefdesgeluiden en eerbetoon. Dit mogen meemaken is onvergetelijk.

Jan van Wijk, 19 november 2011

 

Herdenking Kristallnacht in Breda

In de nacht van 9 op 10 november 1938 vindt een gewelddadige aanval op Joden plaatsen en dat voornamelijk in Duitse plaatsen. Vele synagogen worden in brand gestoken, duizenden zaken van Joden vernield en Joodse huizen, scholen, ziekenhuizen en begraafplaatsen worden op brute wijze onder handen genomen. Bijna honderd Joden worden vermoord. De Kristallnacht is een feit.
De naam Kristallnacht verwijst naar het vele glaswerk dat tijdens het geweld wordt vernield. De Kristallnacht is de eerste grote golf van straatterreur.
De herdenking van de Kristallnacht in Breda heeft als motto herdenken is vooruitzien. Een paar honderd mensen zijn aanwezig in de Grote Kerk van Breda. De herdenking begint met het koor Tegen de Wind Mee. Daarna zijn er lezingen van stadsdichter Kees van Meel, herdenkingsvoorzitter Jan Hopman en van oud-burgemeester van Amsterdam en tevens oud-minister Ed van Thijn. Hierna gaan de aanwezigen naar de Bredase Synagoge, waar een optreden is van Zwey Brider en Yvonne Nť enkele gedichten voordraagt. De ingetogen tocht gaat verder naar park Valkenberg, waar bij het monument Artikel 1 van de Nederlandse Grondwet een toespraak volgt van wethouder Saskia Boelema en studenten een kort toneelspel opvoeren. In de Turkse moskee houdt de Joodse voorman Philip Soesan een toespraak. De samenwerking in Breda laat zien dat verschillende geloofsovertuigingen goed kunnen samenwerken en inhoud geven aan vooruitzien en liefdesgeluiden van nu laten horen.

Jan van Wijk, 9 november 2011

 

Pink Ribbon en borstkankermaand

Oktober is de borstkankermaand. Er vinden in de tiende maand van het jaar vele initiatieven plaats die aandacht vragen voor de in Nederland meest voorkomende vorm van kanker. Maar liefst 1 op de 8 vrouwen krijgt borstkanker. Jaarlijks wordt aan ongeveer 13.000 mensen de diagnose borstkanker meegedeeld en hierbij zijn zo'n 100 mannen.

De Stichting Pink Ribbon ontplooit allerlei initiatieven om de te strijden tegen borstkanker. De ultieme doelstelling is immers minder borstkanker in Nederland. Dit realiseren kan onder meer door preventie. Ook vroegtijdige opsporing en betere zorg voor patiŽnten en hun naasten zijn doelen van Pink Ribbon. Pink Ribbon geeft verder voorlichting, financiert onderzoek en zet daarbij projecten op. Het gevolg hiervan is onder andere dat mensen de risicofactoren van borstkanker kennen. Kennis van risicofactoren en levensstijl aanpassen doen de kans op borstkanker verkleinen. Een gezonde levensstijl doet het risico op borstkanker afnemen. Dit betekent vooral meer bewegen en het voorkomen van overgewicht. Om de strijd tegen borstkanker te blijven voeren is veel geld nodig. De Stichting Pink Ribbon genereert gelden voor de financiering van de activiteiten die tot doel hebben borstkanker terug te dringen.

Ook dit jaar koop ik het Pink Ribbon magazine en draag weer het roze lintje. Dan denk ik aan mijn mama. Zij verliest acht jaar terug de strijd tegen borstkanker. Denk ook aan enkele vriendinnen die met borstkanker in de strijd zijn. Een strijd aanmoedigen om verder te strijden is mijn liefdesgeluid, omdat borstkanker zoveel mensen diep raakt.

Jan van Wijk, 1 oktober 2011

 

Paus in Duitsland

Paus Benedictus XVI heeft zijn geboorteland Duitsland bezocht met een vierdaags verblijf. Op het Berlijnse vliegveld Tegel wordt de paus verwelkomd door president Christian Wulff en bondskanselier Angela Merkel. Het betreft immers een staatsbezoek. In een rede in de Bondsdag te Berlijn prijst de paus de mensen die verzet hebben geboden tegen totalitaire regimes. Verder spreekt Benedictus XVI in Duitsland met warme woorden over de islam. Hij roept op tot dialoog en wederzijdse waardering tussen de islam en het christendom. Dit is te zien als een opening voor verdere gesprekken.

In de Oost-Duitse stad Erfurt heeft de paus gesproken met slachtoffers van seksueel misbruik door rooms-katholieke geestelijken. Het blijft hier bij een gesprek, zonder een aangeboden excuus. De paus zegt te begrijpen dat gelovigen de kerk de rug toekeren uit woede over en verbijstering door het seksueel misbruik. Ook in Erfurt heeft Benedictus XVI de Duitse kerkhervormer Maarten Luther, die leefde van 1483 tot 1546, als een gepassioneerd christen geprezen. Hij doet dat in het klooster waar Luther 500 jaar geleden heeft gestudeerd. De paus ontmoet daar ook de leiders van de overkoepelende organisatie van de protestantse kerken in Duitsland. Tijdens zijn verblijf in Duitsland laat de paus ook merken dat de orthodoxe kerk dichterbij de rooms-katholieke kerk staat dan de protestantse gemeenschap. De paus grijpt zijn staatsbezoek aan om ook hierover wat meer duidelijkheid te geven.

Op de laatste dag van zijn vierdaags verblijf in de bondsrepubliek maakt de paus van zijn bezoek het hoogtepunt. Een mis met maar liefst 100.000 belangstellende gelovigen wordt in Freiburg gevierd. Tijdens deze viering bekritiseert de paus de kerkelijke routiniers die de kerk louter als instituut zien en roept hij de aanwezigen op hun godsbeeld kritisch te onderzoeken. Ook dit kan met veel bezinning van het oprechte geloof met veel liefde gebeuren.

Benedictus XVI blijft tijdens zijn bezoek aan Duitsland opnieuw dichtbij de leer van de kerk. Hierdoor lost het pausbezoek verwachtingen in en blijven verrassingen uit. De weg van de paus is immers stabiliteit en standvastigheid met het begaan van een geijkt pad met bekende liefdesgeluiden voor het geloof.

Jan van Wijk, 26 september 2011

 

doden op Pukkelpop

Drama's op groot, Belgisch popfestival,
met plotsklaps veel doden en gewonden,
natuurkrachten laten zich nadrukkelijk gelden,
zestigduizend bezoekers voelen onveiligheid.

Onverwacht alles onheilspellend pikdonker,
grote wolkbreuk braakt regen en hagel,
stormwind raast, beukt en vernielt
zoveel op festivalterrein en camping.

In Kiewit, nabij Hasselt, is er ongeloof,
een ongekende ramp teistert in ťťn kwartier
het gerenommeerde, Limburgse popfestival,
dat verandert in ongeloof en verbijstering.

Optredens afgelast, sfeer snel vernietigd,
doorweekte, aangeslagen festivalgangers
zien de ravage en gaan neergebogen heen,
terwijl een doodse stilte muziek verjaagt.

Jan van Wijk, 19 augustus 2011

 

Londen brandt

Winkelstraten afgesloten. Winkels geplunderd en vernield. Panden afgebrand. Auto's uitgebrand. Glas versplinterd. Vlammen en rook dominant in de lucht. Het lijkt wel oorlog in Londen. Later ook in andere grote, Engelse steden. Vooral de hoofdstad Londen zit vol met gespannen sfeer. Straten puilen uit met rebellerende en plunderende jongeren. Gooien bewust winkelruiten in, forceren deuren en grijpen selectief wat te dragen is. Enorme politiemacht op de been. Met moeite de onrust onder controle. Cellen overvol door ontelbare arrestaties. Onbeschrijfelijke materiŽle en immateriŽle schade door nihilistisch gedrag met extreme uitingen. Honderden mensen hun huis kwijt, vele ondernemers hun zaak vernield en leeggeroofd. Het is "dag" zeggen naar wat lang met liefde zorgvuldig is opgebouwd.

De tragedie die jongeren veroorzaken is niet te overzien. Jongeren ..., die zeggen niets te verliezen hebben. Voor het merendeel tieners van blanke ouders die opgroeien in grauwe woonblokken. Jongeren die spijbelen van school en drankmisbruik kennen. Verveling slaat toe. Er zijn heel wat tienermoeders bij en ook veel analfabeten.

Jongeren die oud genoeg zijn om grote wandaden en misdaden te plegen zijn oud genoeg om de consequenties te kunnen dragen. Zij verzieken het leven van anderen en van zichzelf.
Er zit wat goed fout in de samenleving... Engeland kent weinig identiteitscontrole. Vreemdelingen komen vrij makkelijk het land in. Werkloosheid is hoog in vervallen sociale woonwijken en een sociaal zekerheidsstelsel verdeelt het geld niet effectief. Er is een volstrekt gebrek aan verantwoordelijkheid, aan goed ouderschap, aan een fatsoenlijke opvoeding en ... aan normen en waarden. Een erfenis van jarenlang nefast politiek beleid, dat de huidige regering nog niet is aan te merken.

Londen gaat weer aan de slag. Ruimt puin. De mentaliteit bij velen is er van aanpakken en niet te lang blijven jammeren. Er klinken al nieuwe liefdesgeluiden, plannen worden gemaakt, terwijl de rookpluimen nog opstijgen.

Jan van Wijk, 11 augustus 2011

 

Noorse moordmachine

Zowat honderd is het dodental in het Noorse Oslo en op het eiland Utoya. In het centrum van de hoofdstad zaait een bom terreur en vernieling. En ... op het vlakbij gelegen eiland worden vele jonge mensen zomaar neergemaaid. Wat een laffe daad van een extremist, vol list en zo beslist. Wandaden door een verdwaalde en ontspoorde idealist, die zijn moordmachine laat vuren.

Miljoenen worden geraakt door verbijstering en machteloosheid. Vele nabestaanden treuren om het verlies van hun dierbaren. Het blijft vechten om vertrouwen te houden in de toekomst van veiligheid in een vredelievende, Noorse samenleving. Rouw zet de wereld weer in verbaasde kou. In Noorwegen is voor zo'n honderd, veelal jonge mensen, de nood in de dood. Liefdesgeluiden klinken langer dan geweld voor de slachtoffers en hun vele, liefhebbende achterblijvers.

Jan van Wijk, 25 juli 2011

 

dodenherdenking

Je staat er weer dit jaar. Oudstrijder van bijna negentig. Opnieuw beleef jij hoe teruggekeken wordt naar een ingrijpend stuk geschiedenis.
Je bent de enige van ooit een grote groep. Dit keer voor het eerst. Het te groot geworden soldatentenue draag jij al lang niet meer. Wel sieren tijdens de herdenking enkele medailles jouw net pak. Je bent immers meermaals onderscheiden, zelfs nog eens vele jaren na afloop van de wereldoorlog.

Gedachten gaan terug naar zo'n zeven decennia geleden. Jouw kameraden, zoveel in getal. Nu zijn zij er niet meer. In jouw hoofd rukken weer de Canadezen op. Hen blijf jij eeuwig dankbaar. Zij bevrijden jouw stad na een bijna vijfjarige bezetting door menig zichzelf uitgenodigde gast. Wat hebben de Canadezen hun nek uitgestoken. Wat een lef en wilskracht hebben zij getoond, zo ongekend groot. Hun verliezen zijn ontelbaar, ook al zijn veel meer dan duizend graven gerangschikt. Victorie komt immers na een hoge prijs, waarvan de waarde enkel te voelen is. Berekeningen gebaseerd op schattingen zijn vooraf gemaakt. Echter, de nacalculatie schiet tekort in becijferingen.

Je legt een boeket bloemen bij het herdenkingsmonument. Maakt een buiging vol ontzag. Bekijkt de jongeren van bijna tachtig tot veel minder. Zij beleven door overlevering. Jij door werkelijke ervaring. Beseffen zij dat vrijheid niet vanzelf komt en ook niet vanzelfsprekend is? Je sluit de ogen. Geeft gedachten ruimte. Is het een droom nu je al jouw kameraden ziet? Dan komt de vraag, die jij je al enkele jaren stelt. Nu voor de laatste keer hier?

Jan van Wijk, 4 mei 2011

pijn in Alphen aan den Rijn

Een winkelcentrum verandert snel van leven in dood,
als opeens liefdesgeluiden verdwijnen in diep verdriet,
omdat wreed verderf wordt gezaaid dat menigeen ziet,
kogels voor weerlozen, door een ernstig gestoorde idioot.

De wereld opgeschrikt, zeven doden in Alphen aan den Rijn,
waar nu iedereen lijdt aan ongevraagde, helse herinnering,
door een vervaarlijke, loslopende gek met kapotte zekering
en geweldadige gedachten scheppen zich vol vretend venijn.

Dat zo'n vernietigende daad hier ook gebeuren kan,
zegt veel over onverwachte, misbruikte machten,
die beschikken over onbegrensde, brute krachten
met laffe uitvoering van een fataal, moorddadig plan.

Nabestaanden en getuigen ondergedompeld in tranen,
die vochtig blijven ogen voor zo ontzettend lang,
vreselijke gedachten vasthouden, die maken bang,
velen keren in zichzelf, moeten een nieuwe weg banen.

Jan van Wijk, 10 april 2011

 

Japanse rampen

Onrustig is de Japanse grond, die wacht op scheuren en braken, een angstaanjagende aardbeving schokt het hele land doorheen en brengt ontelbare mensen in ellende onverwacht dichter bij elkaar. Een enorme zeebeving stuwt water meer dan huizenhoog op, door een reuze vloedgolf wordt de bange kust geteisterd, een hevig tsunami overspoelt het weerloze, verraste land, neemt alles mee, vernietigt wegen, land, dorpen en steden, ineens is de zorgvuldig opgebouwde infrastructuur weggevaagd. De ramp is ongekend groot, velen zijn ontheemd, staan alleen, hun kalm verdriet overheerst als cultuuruiting van gelatenheid, maar de ramp is nog niet compleet, verwoest de toekomst nog meer. Een nucleaire catastrofe barst ongenadig los, vernietiging slaat toe, kerncentrales raken op drift, braken gif uit door oververhitting, als veel gekoeld zeewater geen afdoende afkoeling meer geeft, centrales branden, ontploffen, lekken als een onhoudbare kracht en dan stopt de teller niet bij enkele tienduizenden doden, die machteloos, weerloos en wanhopig in hun land neergaan. Communicatie is weinig betrouwbaar, roept onzeker gevoel op, ondermijnt de flegmatieke opstelling van de Japanse bevolking, evacuatie, opvang, eerste hulp en psychosociale zorg domineren, als nooit worden alle inwoners danig op de proef gesteld, om de grootste crisis van hun land ooit te kunnen overwinnen. Een onverwachte, onbeheersbare combinatie is velen noodlottig, als natuurramp, ontwerpfouten en menselijke blunders leiden tot gevoelloze, dodelijke radioactieve straling, die tergend traag miljoenen overspoelt in Japan en verder. Zo maait natuurgeweld mensenwerk opnieuw snel neer en duwt de hele wereld in beweging om te overleven.

Jan van Wijk, 15 maart 2011

 

onrustig Egypte

Een bewogen land uit de verre Oudheid
schudt ongekend hevig op zijn grondvesten,
politieke hervormingen zijn uitgebleven,
beloofde banen vinden geen werkplekken,
lagere prijzen missen correcte calculaties,
verdwenen is het vertrouwen in de macht,
weinig heil is te verwachten in de economie,
er is meer nodig dan herhaalde woorden.

Vandaag weer vele burgers op de been,
lange stoeten met uitzinnig lawaai,
spandoeken en borden vergezellen kreten
in onrustige straten, op rumoerige pleinen,
terwijl politie en militairen ernstig toekijken,
zonder meteen provocerend te willen zijn,
zo gaat weer een onrustige dag voorbij,
de spanning stijgt met harde stemmen
in het oude Egypte, nu ineens zo vitaal,
dat burgers zich krachtig, emotievol uiten,
elkaar versterken tot een daad is gesteld,
verhitte gemoederen later weer bedaren
en liefde voor elkaar spoedig wederkeert.

Jan van Wijk, 1 februari 2011

 

kindermisbruik

Verbazing, verontwaardiging, verwarring,
miljoenen getroffen, vooral als ouder,
door grootschalig seksueel misbruik
van jonge kinderen op kinderdagverblijven,
als omvangrijk misbruik voor kinderporno
op internet voor lust, macht en poen
met kleintjes tot hooguit vier jaar,
zij onschuldig, goed van vertrouwen,
de wereld als een hofnar op z'n kop.
Een eerder signaal opvallend genegeerd,
zo gaat het dan jaren langer door,
een vreemde inschatting met weinig taxatie,
nu zeker dertig weerloze slachtoffertjes,
als toename van ernst van misbruik,
meer dan onpasselijk word ik ervan,
wat doet dat de ouders snijdend pijn,
hoe vergaat het de kleintjes later
en is de beeldvorming voor mannen
in de kinderopvang langdurig verminkt?

Jan van Wijk, 14 december 2010

 

weggaan

In de stille nacht vol pracht,
een licht dat duister zwicht,
daal je weer naar me neer,
ben je opgestaan en doorgegaan,
voor altijd in jouw eeuwigheid.

Licht is klein, vol schijn,
voel me gelijk in jouw rijk,
je begroeten, opnieuw ontmoeten,
verder gaan in jouw bestaan,
hoor jouw woord, dat me bekoort,
als gezang waarmee ik leven behang,
ben ik geschapen naast jou te slapen?

Is dit leven echt maar voor even,
passionele beleving mijn verzekering,
doet mijn verstand woorden gestand,
naar je versmachten, hoog te achten,
is rijk gevoel mijn ultieme levensdoel,
kan mijn strelen je ooit vervelen?

Je voelt aan nu weg te gaan,
als overtuigde jodin, voor mij 'n godin,
maakt van je verblijf hier een schietschijf,
bent niet doof, vlucht voor gevolg geloof,
geloofshaat neemt toe, ik word zo moe,
dit gebeuren is grote liefde besmeuren,
veiligheid door jodenhaters verleden tijd,
geschiedenis is terug, wie recht de rug?

Jan van Wijk, 12 december 2010

 

Allerzielen

Er is zo'n tien jaar voorbij,
nu een herinnering, nog vers,
jouw hart mist meermaals 'n slag
door spanning in toenmalig huwelijk,
meerdaags een herhaald hapje extra,
toetjes overzoet, flesje rode wijn,
vaker zitten dan gaan bewegen,
een weegschaal die zwaarder zucht,
jij voortdurend met de rug naar morgen
in een sombere, doodlopende straat.

Ik sta opnieuw voor jou,
met zacht kloppend, huilend hart,
trek aan terugkomende grassprieten,
raap de jaarlijks gevallen bladeren,
de witte roos, mijn liefdessymbool,
brengt ook vandaag jou een hulde,
strooi witte rozenblaadjes als liefdesregen,
voor de vrouw van later beminnen,
als een ritueel van herdenken,
dat mijn kunst voor Allerzielen is.

Jan van Wijk, 1 november 2010

 

Pink Ribbon

Zovelen voelen wat onverwachts,
ineens komen vele vragen op
over een knobbeltje in de borst,
de een is op tijd, een ander laat.

Bij knagende twijfels en onzekerheid
vragen velen om een tweede mening,
een nieuw onderzoek is het gevolg,
dat de verlangende duidelijkheid versterkt.

Je krijgt steun van enkele vriendinnen,
een echte vriend is er ook voor je,
toch voel jij je meer dan alleen,
met gevoel dat niet te delen is.

De internationale borstkankermaand
zet de Stichting Pink Ribbon in licht,
dat schijnt zo helder om meer geld
voor zorgprojecten en verder onderzoek.

Velen dragen een lintje of armband,
openlijk komen zij voor hun steun uit,
voor een op de acht bijzondere vrouwen,
die het waard zijn verder te mogen leven.

Jan van Wijk, 6 oktober 2010

nightwalk voor Congo

Ruim tweehonderdduizend meisjes en vrouwen in Congo,
weerloos slachtoffer van onterend seksueel geweld,
rebellenlegers en regeringstroepen zijn onstuitbaar
met brute verkrachtingen als laf oorlogswapen.
Bewuste ontwrichting van de Congolese samenleving,
verkrachte meisjes en vrouwen worden verstoten,
zij verliezen voorgoed hun huwelijkskansen.
Kinderen uit ongewenste zwangerschappen verbannen,
voor bastaards is geen plaats meer te vinden.
Geslachtsdelen van toegetakelde meisjes en vrouwen
door meedogenloos geweld ernstig verminkt.
Donker bloed vloeit, stroomt verder dan ooit
naar een nog lager, onmenselijk bestaan.
Politiek heeft dit niet gestopt in Congo,
waar steeds chaos en verdeeldheid heerst.

Opvallend initiatief in de droevige duisternis,
een nightwalk van zo'n veertig kilometer
van haven Rotterdam naar residentie Den Haag,
zo geld ophalen om slachtoffers te helpen,
die lijden onder seksueel geweld in Congo.
Honderden gaan over de Erasmusbrug,
zie veel vrouwelijke deelnemers met regenjas,
die rijk aan sponsoring hun stappen zetten,
terwijl de regen neerdaalt in Rotterdam,
het is alsof donker Afrika huilt.

Jan van Wijk, 26 september 2010

babymoord

Een gewelddadig, tragisch babydrama
in een stil, onverwacht, kil horrorhuis,
dat gebeurt in het Friese Nij Beets
en veroorzaakt sterke schokken, natrillingen,
met hevige stormschade in huilende harten.

Op zolder staan verlaten vier volle koffers
met in elk een klein, pasgeboren mensje,
dat even hier op aarde heeft mogen zijn.
Zijn zij omgebracht door hun mama,
met een starre, collectieve ontkenning
van de zwijgende, naaste omgeving?

Niet alleen in het rouwende Friesland,
maar ook in het hele land en verder
is er een schokgolf van verbijstering,
bij jong en oud, zo intens triest.
Wat bezielt de dader, keer op keer,
blijven de baby's voor even leven,
is er een stoornis in het moederhoofd
en mag zij geen moeder heten,
of wil zij geen moeder zijn?

Liefde voor hele kleine kinderen,
die zo abrupt moeten verdwijnen,
toont de weerloosheid van waarde,
waar ander gevoel van liefde heerst.

Jan van Wijk, 7 augustus 2010

 

danken voor dauw 
Toekomst ligt in mijn handen,
maar ook in die van hogere machten,
waarbij van toeval geen sprake is, 
echter, wel van hetgeen me toevalt,
omdat het steeds zo moet zijn
en ik dat niet alleen bepaal,
wat mij overkomt op elk uur,
dat ik voortvarend leef. 
Ik ben hier weer gekomen
door een sterke stem in mij,
die me hierheen heeft gestuurd
en hoor Maria zachtjes zeggen,
ben blij dat je gekomen bent.
Hier in Lourdes voelt het leven
als zaaien op goede grond,
met 't geloof in 'n mooi moment,
dat is als danken voor dauw,
die mij elke morgen zegent.
 
Jan van Wijk, 21 juli 2010

 

op weg 
De dag gaat zonnig open,
voel de kracht van het nu,
de bron die ik verrassend ervaar,
stuurt mij vroeg naar de snelweg.
Vanaf het vertrek schiet ik op,
uren gaat het voortvarend,
ineens een storende stagnatie. 
Vele kilometers lang zijn files,
veelvoudig duizendtal blik op wielen,
traag voorkruipend als een slak,
terwijl tunnels opnieuw te smal zijn,
volle wegen weer niet erg breed,
wegwerkzaamheden blokkeren haastigen,
die als op hol geslagen vakantieverkeer,
ongedurig, lang voor zich uitstaren.
Het lijkt dat iedereen ook dit keer
op hetzelfde moment op weg is. 
Ik stop bij een omboomde rustplaats,
zie een lange, gebruinde vrouw,
slank is ze zeker en vrolijk ogend,
raak met haar in levendig gesprek,
ze gaat ook naar het warme zuiden
en we spreken af ...
Jan van Wijk, 19 juli 2010

 

Oranjeliefde 
De finale van het wereldkampioenschap voetbal
overheerst nadrukkelijk het hele land, ook mijn stad,
waar straten, cafťs, huizen en auto's oranje zijn gekleurd
en een ieder toont oranje met shirt, sjaal of jurkje. 
Belangstelling en kijkdichtheid zijn ongekend groot,
spanning en betrokkenheid vieren al weken hoogtij,
de Oranjekoorts woedt hevig als nooit tevoren
en het te bereiken einddoel nadert met het uur. 
Al weken wordt de beleving aangewakkerd,
kranten staan dagelijks vol met voetbalnieuws,
teeveezenders trekken keer op keer veel publiek
en door meeslepende wedstrijden stijgt de spanning. 
Voetbal op wereldniveau geeft velen verstrooiing,
is voer voor echte kenners en beoefenaren,
stimuleert jong en oud met de bal te spelen
en zorgt voor extra omzet bij menig bedrijf. 
De eindwedstrijd heeft een verrassend verloop,
het snelle en balvaardige Spaanse elftal,
dat voor velen favoriet is, dartelt alsmaar door
en geeft Oranje in de verlenging het nakijken. 
Het eindsignaal klinkt, ik zie je treurig staan,
jouw liefde voor Oranje is intens en passioneel,
je uit jouw gevoel, kijkt me teleurgesteld aan
en met tranen zucht je, het is voorbij.
Jan van Wijk, 11 juli 2010

 

Tourliefde 
Een volgestroomd, trots Rotterdam,
nu niet alleen door schepen,
maar door een ongekende invasie
van vele honderdduizenden
met belangstelling voor wielrenners,
die een voor een voorbijflitsen
over de machtige, hoge  Willemsbrug,
de imposante brug genoemd naar Erasmus,
tot aan de streep bij Ahoy in Zuid. 
Het geluid van aanmoedigingen,
voor waardering, uit enthousiasme,
vloeit urenlang over het parkoers
als een niet-aflatende, immense golf.
Vele blije gezichten en applaus,
ook al wint niet elke favoriet
bij een weinig zichtbare zon,
maar het gevoel van beleving
is ongekend groot en memorabel,
ook aan de grootse organisatie
is ontzettend veel dank verschuldigd. 
Een vrouw trekt mijn aandacht,
zij is met haar levendig zoontje,
een kind van hooguit een jaar of tien,
wat moedigt die kleine renners aan
en zij glimlacht voortdurend,
ze oogt veel meer dan lief,
die twee bekoren mij intens,
ook zij uiten hun Tourliefde.
Jan van Wijk, 4 juli 2010

 

multiculti
 
Staand in een schuilkerk in Amsterdam
in het historische Ons' Lieve Heer op Solder,
reizen gedachten naar honderden jaren terug,
katholieken hard in het nauw gedreven,
nauwelijks gelegenheid samen geloof te belijden
door een overheersende, protestantse macht,
die kranige Roomsen lang de wil oplegt.
Dan de vergelijking met het heden,
ook in Amsterdam worden Joden getemperd
om voor hun geloofsbelijdenis uit te komen
door fanatieke Moslims van Marokkaanse komaf.
De wereld is helaas niet wezenlijk veranderd,
het doet me opnieuw vreselijk veel pijn
om Joden weer neergedrukt te zien
door de zoveelste macht voor even.
Ik praat hier diepgaand met je over,
raak bedroefd door mensbeschadiging,
omdat aan vrijheid weer wordt getornd.
Vlijmscherpe vijandschap met dreigend geweld
bedreigt de vrijheid van het integer leven
en dan mijn vraag als smeekbede:
reikt de politiek ooit de rode mantel
waaronder bescherming is vreedzaam te leven
in dit land met een heterogene cultuur
om in een multiculti aan zingeving te bouwen?
Jan van Wijk, 29 juni 2010

 

Oranjebabes
 In korte, smaakvolle, oranje jurkjes
trekken jonge, bevallige dames
op onnavolgbare, vrolijke wijze
de nieuwsgierige wereldwijde pers,
zo heel onverwacht naar zich toe.
De opvallende, Nederlandse Oranjebabes
zwaaien en swingen onophoudelijk
in hun Dutch Dress-jurkjes,
zo lieftallig en sexy uitgedost,
als een scorende oogstreling
in een volgepakt voetbalstadion. 
Een commerciŽle vondst uit Brabant
van de kleine bierbrouwer uit Lieshout
trekt gratis voor miljoenen aandacht,
terwijl de officiŽle sponsor stevig dokt
en de machtige internationale voetbalbond
in hun helslicht hemd wordt gezet,
De kleine, moedige Bavaria-David
verslaat reus Budweiser-Goliath
met een onovertroffen marketingstunt,
zo eenvoudig en goed doordacht. 
Twee Oranjebabes worden opgepakt,
verdwijnen achter Afrikaanse tralies,
een voorspelbare commerciŽle biertwist
ontaardt in een diplomatieke rel,
als een onnadenkende, onverwachte actie
van een futiliteit wereldnieuws maakt.
Van verbazing kijk ik je langdurig aan,
een Oranjebabe lijkt sterk op jou,
heeft zo'n sympathieke uitstraling
in een hartverwarmend oranjezonnetje
dat achter tralies snel verbleekt.
 
Jan van Wijk, 21 juni 2010
 

coalitiegedachten in Londen

Een verkiezingsavond bijwonen in Londen,
in een volle Nederlandse ambassade,
spanning aldoor te snijden, urenlang,
pas ver na middernacht de uitslag
en dan juichen vele, dolblije liberalen
om hun unieke, felbevochten overwinning.
Historische verschuivingen zijn zichtbaar,
teleurstelling bij enkelen erg groot
en verwacht vertrek van de premier.

Kom langs Londens cultuurpaleis,
de befaamde Royal Albert Hall
en zie Hyde Park in duisternis,
daar te wandelen met jou ...
Verdere gedachten bij Kew Gardens,
met jou in memorabel gesprek
voor in coalitie eendrachtig verder
om liefde meer te laten ontluiken
en nieuw geluk toe te laten.

Jan van Wijk, 13 juni 2010
 

kiezer

Bij het ochtendgloren voel ik me wat verloren,
moet opvallend veel horen van zegeningen,
potentiŽle verliezers likken nog geen wonden,
al is hun lot voorlopig verbonden aan peilingen,
of is het de zwevende kiezer die redding brengt
en op hen troostend neerdaalt, pijn verzacht?

Argumenten, al dan niet terecht, of overdreven,
vullen gedachten als een te bereiken doel,
angst aanpraten, bang maken, waarschuwen
om winst te vergroten of voor verliesbeperking.
De daden van de macht zijn van klein formaat,
ook bij mateloze grootheid bij veel stemmen,
voor vermeende sterke beslissers vol van tekorten,
die de toekomst wijzen naar platgetreden paden.

Op detail tactvol sturen voor wat verandering,
met veel beleving voor dat wat adem heeft
en ongeduldig naar wat waarheid snakt.
Vraag me niet af op wie nu te stemmen,
op een vrouw, zoals al die andere keren,
uit protest tegen hardnekkige manoverheersing,
met overtuiging op de partij van mijn keuze,
waar ik me ook deze maal het best bij voel.

Voor mij is de keuze als kiezer ooit optimaal,
want als ik op jou mijn stem kan uitbrengen
dan doe ik het meteen, stemmen op jou,
omdat jij voor mij echt de ware bent,
de nummer ťťn op mijn verkiezingslijst.


 Jan van Wijk, 6 juni 2010
 

olievlek

Onophoudelijk, dag na dag,
wekenlang, maanden aaneen
spuit olie in open zee,
een ramp voltrekt zich snel,
waarvan gevolgen lang naijlen
en verarmt Mexico's strand en zee,
de oliestroom is niet in te dammen
en slaat veel in het water neer.

De krachtige stroom in mijn lang lijf
breidt zich ongebreideld uit,
is niet te stoppen, woekert door,
neemt bezit van alle bloedvaten,
doet mijn hart sneller slaan,
met ongekende, enorme energiestoten,
die mij er grondig van doordringen
dat de liefdesbron niet is te stelpen.

Ontladingen zijn niet te stuiten
door een onbeheersbare natuurmacht,
die schade aanricht, evenwicht herstelt,
ook mij intens diep raakt,
de bron is nog niet af te sluiten
en braakt een veelheid aan goud,
als in een oneindige droom,
zolang mijn lijf niet is volgestroomd.


Jan van Wijk, 31 mei 2010

 

niet zo'n kerk

Week in, week uit priesters in het nieuws,
keer op keer over hun gepleegde wandaden,
als pedofiele misdaden en seksueel misbruik,
die geen daglicht kunnen verdragen
en ook binnen de kerk niet te tolereren zijn.
Veel is uiterst snel in de doofpot gestopt,
opvallend weinig geopenbaard tot voor kort,
klachten blijven onophoudelijk binnenstromen
over misdaden door machtige geestelijken.
De kerkleider hult zich in stilzwijgen,
heeft er zeker zijn hogere redenen toe.
Andere geestelijken tonen opvallend meer lef
met verrassende openhartigheid in de media
en tijdens menige eucharistieviering.
Het getuigt van moed openlijk te zeggen,
tijdens een treffende, veelzeggende overweging,
bij zo'n kerk wil je echt niet horen,
dan neem je bewust wat afstand
met wat meer tijd om te verwerken.
De liefde van het woord is 'n openbaring,
kan ook eens over mistoestanden gaan,
nu het katholiek instituut wordt beproefd
en de kerk van helse pijnen is vervuld.
Pijnvrij worden betekent vertrouwen herwinnen
en integer opstellen, gevolgd door opbiechten.
Afkeer van de kerk? Dat is niet aan de orde,
wel nu misbruik van macht aanpakken,
mistoestanden eindelijk openlijk toegeven
en niet bedekken met de mantel der liefde,
die meer doorzichtig wordt, een beeld geeft,
dat de basis is van herwinnen van vertrouwen,
ook dat is liefde van het woord.


 Jan van Wijk, 24 mei 2010

 

graf van Piaf

Ontelbare stenen ter herinnering met opschrift,
vaak weinig, soms veel, meer of minder leesbaar,
op een heuvel als dodenrijk in PŤre-Lachaise,
de Parijse begraafplaats met beroemdheden van weleer
en rijke herinneringen voor het snelvergetende nu,
zo innemend rustig, ook al is het slenterend druk.

Sta lang stil bij het graf van Edith Piaf,
een zichtbaar zoekende vrouw, klein van gestalte,
groot van wereldvolume, rijk aan vergankelijke roem,
een leven met opgeroepen, uitgedaagde turbulentie,
vol nagejaagd geluk, ongekend heftig verlangen
en voortdurend opgejaagde eenzaamheid in volle zalen.

Velen hebben hier een opvallend praalgraf,
het is zo anders dan in ons bescheiden land,
waar de saaiheid van de eenvoud veelal wint
en ineens denk ik aan de zeventig landgenoten,
die hun noodlottig eind in een vliegtuig vinden,
in een kist, te groot voor een onverwacht graf.


Jan van Wijk, 14 mei 2010  

pad

Lang volg ik een pad,
komt er een eind aan,
geeft het een hoopvolle uitweg
met verandering en verbetering,
voor een samenleving die me lief is?

Een scherpe bocht naar rechts,
vervolgens een naar links,
in de verte hoor ik geschreeuw
als een beangstigende golf.
Zie mensen vallen als dominostenen
over vele dranghekken heen,
resultaat van 'n verdwaalde amokmaker,
die de nationale Dodenherdenking
op de Dam in Amsterdam ontregelt.
Mijn land krijgt weer een schok
en is weer even van het pad af,
de rust is in menig hart afwezig.

De plek van nationale warmte
is wellicht ooit te vinden
via een lang, onbekend pad
dat nog niet platgetreden is.


Jan van Wijk, 4 mei 2010

onderscheiding

Voor de een bij een afscheid,
de ander op een jubileumdag,
voor jou nu de bijzondere onderscheiding
van hoge, koninklijke komaf,
want Hare Majesteit heeft 't behaagd
een nieuw lid toe te laten
tot haar illustere koninklijke orde.
Je wordt in het zonnetje gezet,
de Oranjezon straalt volop
en heeft ook op jou 'n oogje.

Je komt niet zomaar in aanmerking
voor een goedgekeurde lintjesaanvraag,
dat is een afgewogen, langdurige toetsing,
er is dus een hele weg af te leggen.
De aanvraag begint uit de eigen omgeving,
er is dan veel te bewijzen, of 't waar is,
wat menigeen van je weet, over je zegt,
dit betekent veel te regelen om te tonen
dat je een grote maatschappelijke bijdrage
hebt geleverd op meer dan een terrein.
Zo zijn er actief in kerk, sportclub,
toneelvereniging, zanggroep of
in politiek, ouderenbond, zorgorganisatie
en dat veelal als enthousiaste vrijwilliger.

Maar jij bent zo speciaal met jouw inzet
en jij straalt vol van jeugdige energie,
ook al ben je de zeventig voorbij.
De onderscheiding verrast je compleet
en deze is onverwacht, maar echt voor jou.
Je denkt dan aan haar, ze is er niet meer,
wat zou zij nu genoten hebben.

Jan van Wijk, 30 april 2010

 

afscheid

Zelfs het kan nog net
is nu teveel geworden.
Ook nog het heel even
duurt wezenlijk te lang.
Het bijna gewichtloos
voelt als te zwaar.
Een schitterend licht
wordt te donker ervaren.
Even 'n vluchtig gesprek
hindert echt te hevig.
Nog een kleine afstand
maar die voelt als te ver.
Een moment voor elkaar
is een te grote opgave.

De kortfilm van het leven
ziet als een langdradig epos.
Dan wordt het tijd om te gaan
en ...jij neemt afscheid.

Jan van Wijk, 23 april 2010
 

zeldzaam

Jij doet ons samenkomen,
breekt mijn donkere dagen,
straalt van eeuwig leven,
maakt me springlevend,
beroert mijn vezels
en raakt me zo treffend.

Van jou wil ik spreken
zo luid ik kan,
van jou wil ik genieten
zo intens als nooit tevoren,
van jou voel ik volheid
zo innig van liefde,
van jou krijg ik de morgen
zo komt een nieuwe dag.

Een ieder mag het horen,
dat ik van jou hou,
hevig opgewonden zeg ik je:
jij maakt me onwezenlijk blij
en ... ik weet nu meer dan ooit,
dat echte liefde zeldzaam is.


Jan van Wijk, 19 april 2010.

 

Valentijngevoel

Liefste,

Valentijn ..., is dat echt voor jou en mij voorbij,
of ... is er voor ons tweetjes nog eens ander tij?
Sinds weken voel ik me zo vreselijk rot
en vraag me af: Heeft het gevoel me bedot?
Ik stuur je toch een welgemeende kaart,
omdat ik hou van jouw warme, veilige haard.
Daar te vertoeven vind ik ongekend fijn,
alleen het heeft helaas niet zo mogen zijn.
Dat zorgt al te lang voor veel verdriet,
jij bent m'n grote liefde en nu lieg ik niet.

Liefs van je maatje van weleer.


Jan van Wijk
 

 

terug naar HOME