HOME  Archief  Dromen  Gastenwoorden   Liefdesaforismen   Links  Nieuws  Perslichten  Publicaties   Wie ben ik ?  

 

NEGEN DAGEN
Santiago, Fatima, Lourdes

 

 

    Negen Dagen
"Negen Dagen" onderweg. Bezoek aan Santiago de Compostela, Fatima en Lourdes. Dit levert een mix op aan memorabele gebeurtenissen.
De indrukken door schoonheid in beelden en gesprekken zijn uitdagingen om weer te geven. Dit verwoorden met gevoel,warmte,devotie en liefde geeft uiting aan een rijke belevenis. Daarbij een vleugje humor, een waas van sensualiteit en een erotische prikkeling maken de "Negen Dagen" compleet.

Wat gebeurt er als de nacht gezien wordt als avontuur? Welk effect geeft het een diepgaand gesprek met een beeldschoon zustertje te hebben ? Wat maakt het in je lijf los als liefde zo dichtbij komt en in je kruipt? Tot hoever kan je gaan in je devotie tot een bijzondere vrouw?

In "Negen Dagen" wordt veel geopenbaard. Alles is waar gebeurd. Niets is verzonnen. Deze werkelijkheid gaat niet vanzelf.
Opzoeken, uitdagen en vormgeven aan belevenissen komen in "Negen Dagen" veelvuldig aan bod.

 

Een voorproefje uit "negen dagen":
 

trektocht

Langdurig ben je onderweg,
vele weken, zonder zuchten,
in een hoopvol tempo
dat je verder brengt.

Met 'n schelp gewapend
over platgetreden paden;
duizenden zijn je voor,
maar jij gaat nu.

Je ziet er velen,
de meesten te voet,
wat minder per fiets,
ook 'n paar te paard.

Je maakt contact
in 'n andere taal,
het klikt meteen,
kilometers gaan sneller,
vermoeidheid verdwijnt
door haar, 'n wonder.

Samen door de nacht,
't gevoel wordt warmer
door 't opwindend bijeen,
dat zegt zij ook
en verder gaat de weg.

Dagen later ben je er,
met haar nog steeds,
het is nu volbracht,
je groet Jakobus,
streelt de schelp,
je bent in Santiago,
ziet haar vochtige ogen.


Jan van Wijk

toekomst

De sleutel van de toekomst
ligt in het vergane verleden.
Je wilt 'n heel andere wereld
met jouw onrustig hoofd,
want de huidige wereld
is de jouwe echt niet.
Idealen heb je te over;
een mens moet zich vestigen,
bijdragen aan de liefde leveren
en vooral groots genieten
voordat het lijf koud is.
Een lief voor een schouder
als er geen ander op rust
en voor echt geluk met 'n ander
komt de kracht vanzelf boven.
Wordt ontrouw jouw gewoonte
als ontheemde veertigplusser
met twee engeltjes die je ziet,
voor bezoekers soms dreinende jong
en die grote die geen engel is,
wellicht 'ns voor 'n ander geweest,
verdwijnt zij dan uit beeld?
Is het een overbekend sprookje,
dat zeker niet blijft duren
en begint zoals vele met:
ik hou van jou?
Dan denk je aan de stekker,
trek je die er ooit uit?

Je vertelt me dit vol emotie,
ik leef intens met je mee
omdat ik je al jaren mag,
hoop dat 't je beter gaat,
voor jou steek ik 'n kaars aan
in het voor velen hoopvolle Fatima.

Jan van Wijk

 

Blij hier te komen

Mijn vijfde dag. Dit is m'n laatste hele dag in Fatima. Ik voel dat ik niet klaar ben. Het niet af heb.
Van binnen is het vandaag al stiller. Deze dag brengt meer rustige momenten. Meer en meer besef ik dat mijn verblijf hier erg belangrijk is. In geld uitgedrukt onbetaalbaar! Goed gevoel kent immers een ongekende prijs. Ik ben me er steeds meer van bewust, dat ik hier naar toe getrokken ben. Een mens komt op de juiste plaats waar hij wordt verwacht. Zo heeft een gast steeds een boodschap. Soms blijkt dat later pas duidelijk. Achteraf is het een puzzelstukje. Het beeld wordt completer. De onwrikbare zekerheid neemt toe. Hier is mijn plaats in de door mij gekozen omgeving. De vibratie van de tijd doordringt mij. Sluit de ogen. Voel me gewichtloos in de duisternis. Zo gaat wat tijd voorbij ...

Mijn goed zijn van binnen wint aan kracht. Langzaam gaat het laatste beetje dramatisch rotgevoel mijn lijf uit. Blijde gedachten komen in mij op. Blij omdat ik mij nu goed voel. Blij om mijn stap hier te komen. Alleen. Mijn dag zit vol rijk gevoel. Gevoed door stilte, gebed, meditatie en reflectie.

Wat verder deze dag? Bezoek aan de basiliek in de ochtend. Later een wandeling naar de parochiekerk van Fatima. Zie de doopvont waar de herdertjes officieel met water zijn besprenkeld.
's Avonds voor de derde maal rozenkransgebed met kaarsprocessie. Met een innerlijk rustig, vredig gevoel na middernacht naar het hotel.

Jan van Wijk

 

wit in Lourdes

De belangstelling voor de lichtstoet in Lourdes is dit jaar aanmerkelijk minder dan vorig jaar. Begrijpelijk toch?
De viering van honderdvijfig jaar verschijningen van 1858 naar 2008 trekt meer gelovigen dan ooit. Nu een jaar na het jubileum is er veel belangstelling, maar geen topdrukte. Niet iedereen gaat het jaar na het jubileum nog eens terug.
Mijn programma wijkt bewust af van dat van vorig jaar. Geen historische Bernadette-wandeling. Geen uitgebreide kerkrondgang. Geen museumbezoeken. Geen winkeltjes aflopen. Dat heb ik vorig jaar gedaan. Wat dan wel?
Dit jaar ga ik voor bezinning. Dat wordt vrijwel uitsluitend bezoek aan het Heiligdom. Mijn gedachten laten gaan. Een gebed. Een gesprek met Maria? Me openstellen voor het ontvangen van dat wat komt. Geen verwachtingen. Laat het op me afkomen. Ik blijf hier drie nachten.

Wat later op de avond zit ik op een terras. Raak in gesprek met een zustertje in het wit. Zij is Italiaanse. Wat een mooie vrouw! Slank en fijn gezicht. Haar lange benen zijn met wit bedekt. Panty of kousen? Haar Engels is nog beroerder dan dat van mij. We nemen een fruitsap. Jammer van al dat wit ...


Jan van Wijk

nachtmis

's Avonds na de lichtprocessie om elf uur naar de grot. Mis in het Italiaans. Zo'n duizend Italianen omringen mij. Zij zorgen voor veel volume bij gezangen.
Het flitst weer, zoals een dag eerder. Donderslagen volgen. Regen daalt even later met bakken neer. Ik word zo doornat. Het gevaar van verkoudheid ligt op de loer. Mijn longen moet ik dit niet aandoen. Waken voor mijn kwetsbaarheid.
De priesters die de mis doen staan droog in de grot. Er is daar toch voor meer plaats?
De toegang tot de grot is afgezet door een hek. Nu snel handelen, flitst 't ook bij mij. Ik klim over het hek. Sta droog in de grot. Enkele minuten later heb ik zo'n veertig natte volgelingen. Dat gaat bij mij nog sneller dan bij Jezus ...
Hier in de grot is het wel speciaal. Achter de priesters droog in de grot. Vlak voor de bron van het Lourdeswater. Ik zie de bron die door een kristallen glasplaat is bedekt. Ik voel me  verre van alleen. Vooral met Maria die hier schuin boven me staat. Ben nu een echte onderdaan. Sta zo'n drie kwartier in de grot. Dat lukt anders nooit. Dan is het hier aanschuifelen in een slakkengang.
Na het evangelie is er geen preek. Het is zo'n acht minuten muisstil. Tijd voor een overdenking van hetgeen het evangelie vertelt en ik niet versta. Voor mij is het dan gedachten laten dwalen. De uitreiking van de hosties is in het midden van de grot. Voor mij zijn dat drie droge stappen. Ik sta op de stenen die herinneren aan pauselijke bezoeken. Ga daar te communie. Dat ik dit mag meemaken.
Rond twaalf uur verlaat ik de grot. Nabij de Esplanade, onder een boom, een vrijend stel. Doornat zijn die twee. Zij zoenen elkaar innig. Handen woelen onder de natte kleren. Dat is wat anders dan "singing in the rain". Wat is Lourdes mooi.

Jan van Wijk

 

Lijn uitzetten

Hier in Lourdes denk ik vaak aan vroeger. Mijn eerdere levens. Al dan niet erg succesvol. Ik neem hier m'n tijd. Wil wat meer rust in m'n hoofd. Er ontstaat daar langzamerhand wat ruimte. Plek voor wat anders. Die ruimte krijgt bezoek.

Ik wil een lijn voor mezelf trekken. Als ik deze scherp zie, laat ik de lijn ook aan anderen zien. Naarmate ik langer op de bank zit, zie ik de kruisweg beter. De kaarsen meer helder. Hoor ik gezang duidelijker. De lijn komt duidelijker tot uiting. De lijn wordt hopelijk overduidelijk. Goed zichtbaar. Opvallend. De lijn is nieuw voor mij. Wordt de lijn nog duidelijker?
Deze lijn is er om het nu goed onder ogen te hebben. Misschien mijn toekomst beter te zien. Hoort daar een andere wending bij?
Krijg het gevoel dat een lijn wordt verlegd. Deze lijn wint aan aandacht. Wordt belangrijker voor me. Een lijn uitzetten, verzet ook de bakens.
Mijn winstpunt is dat ik hier in Lourdes ben. In een omgeving voor ingeving. Met gedachten voor lange nachten. Wat staat me hier nog te gebeuren? Ik voel dat het hier een andere dag is. Een dag met apart gevoel ...

Jan van Wijk

 

terug naar HOME