Je piekert in tijden van onzekerheid. Veel speelt door je hoofd. Wat gaat er gebeuren? Je vindt het gepieker lang duren en je ziet steeds meer de min dan de plus. Het woord “misgaan” raak je niet kwijt. Je denkt, denkt en denkt. Dan komen denkfouten door al dat gepieker. Een oplossing is niet in zicht.

Herhaald piekeren, versterkt het gevoel van spoken in je hoofd. Je blijft “malen”. Het negatieve denken overheerst en je zorgen nemen toe. Je maakt je druk over de relatie, de contacten met ouders, andere familieleden en vrienden, jouw financiële situatie, de gezondheid, werk, ruzies en meer. In de nacht ben je vaak wakker. Jouw vriend “de slaap” schijnt ver weg te zijn. Je hebt het warm, dan weer koud, ademhaling weer onrustig en het hart klopt hard.

Stel jij te hoge eisen aan jezelf? Krop je veel op? Ben je weer bezig met hoe anderen over je denken? Hoe komt het dat jij je zo onzeker voelt? Kun je nog rustig ademen?

In zo’n situatie pak ik pen en papier, die op het nachtkastje liggen en schrijf op wat ik voel. Ook maak ik plannen, zoals morgen om 6 uur op en een wandeling maken. Wil m’n hoofd eens goed leegmaken.

Tijdens de wandeling denk ik aan mooie ervaringen. Daar trek ik me aan op. Waarom maak ik me zo druk? Wat ik niet kan beïnvloeden, blijft beter ver weg van mij. Met deze gedachte pieker ik minder. Wellicht ook een manier voor jou. Wat lijkt je?

~~~