Het valt me op dat Kerstmis de laatste jaren eerder en uitgebreider wordt gevierd. Al ver voor de kerstdagen komen kerstfilms in bioscoop en op televisie, de media besteden er eerder dan ooit aandacht aan en in enkele winkels schijnt de kersttijd al in augustus te beginnen. Deze ontwikkeling wordt nog versterkt door de wereldwijde sociale media.

Als ik in november een wandeling door de straten maak, zie ik in menige huiskamer al een opgetuigde kerstboom. Verder hoor en lees ik dat weken voor Kerstmis uitgebreid wordt gesproken over wat er met kerst op tafel komt, hoe de versiering hoort te zijn en welke geschenken nog moeten worden gekocht. Het schijnt dat heel wat mensen zich hierover enorm druk maken. Kerstmis gaat al jaren vrijwel enkel over eten, drinken, huis versieren en cadeautjes. Ook een kerstmarkt of een circus bezoeken is bij velen een traditie in de kersttijd.

De behoefte aan gezelligheid is me overduidelijk, evenals het streven naar meer huiselijkheid. Het is dan de harde, ruziënde wereld even verlaten en in de context van veilige warmte komen. Dit gebeurt door het versieren van het huis, goed gezind zijn, elkaar eens liefdevol aankijken en de liefde voor de ander ook uitspreken. Het is dan in vrede samenzijn met mensen die van elkaar houden.

Bij het aanschouwen van de kerstdrukte vraag ik me af of er nog wordt stilgestaan bij de diepere betekenis van Kerstmis. Maria baart Jezus, engelen zingen, herders op bezoek, later 3 wijzen en dan heb ik gedachten aan verlossende vrede. Een lied wordt gezongen over “vrede op aarde”.