
sinds enkele maanden
staat zij alleen
overleggen is verleden
stoel blijft leeg
eten zonder gesprek
bed half gevuld
wandelen zonder maatje
is voorgoed voorbij
een stil leven
voelt zo onwerkelijk
wennen gaat niet
misschien wel nooit
vragen blijven onbeantwoord
het voelt koud
te leven zonder
haar grote liefde
ze gaat zitten
kijkt strak vooruit
maar ziet niets
blik blijft bloeden
dit nooit gewild
onmacht overmant haar
ogen gaan toe
ze hoort hem